Groot Eindhoven; één regio, één bestuur

Groot Eindhoven; één regio, één bestuur

Zeer voortvarend ging ze aan de slag, als een zalm tegen de stroom in, wars van alle tegenargumenten wilde zij, gedeputeerde Anne-Marie Spierings de noodzakelijke fusie van Nuenen en Eindhoven tot stand brengen. Het zou honderd jaar na de eerste grote annexatie stap één zijn in een totaal plan alle randgemeenten van de stad samen te voegen met de gemeente Eindhoven.

Tot het nieuws naar buiten kwam dat nog niet gepubliceerde beleidswijzigingen van de minister weleens roet in het eten kunnen gooien, was er nog geen vuiltje aan de lucht. Voor mijn gevoel had Anne-Marie Spierings de regie goed in handen, althans dat zou ze moeten hebben. Gedeputeerde Staten hadden namelijk al ‘ja’ gezegd en van de provinciale staten kon hetzelfde verwacht worden. Geen van de coalitiepartijen zal het in zijn hoofd halen zo vlak voor de verkiezing een crisis te veroorzaken. Dat uitgerekend een D66 minister haar voorstel letterlijk onderuit haalt, kwam mijns inziens als een verrassing met als gevolg dat de kaarten nu geheel anders zijn geschud. Het op het laatste moment wijzigen van het voorstel heeft haar positie er zeker niet beter op gemaakt. Ze heeft nu in afwachting van de plannen van de minister het voorstel voorlopig teruggetrokken.

De afgelopen vijftig jaar heeft de politiek aangemodderd met allerlei gedrochten van bestuursvormen en samenwerkingsverbanden die uiteindelijk allemaal richting prullenbak zijn verdwenen. We moeten ons serieus afvragen of het huidige huis van Thorbecke niet toe is aan een grondige verbouwing.
De regio is gebaat bij een goed bestuur, maar belangrijker nog een goede democratische legitimatie. Als kiezer met een stem in Nuenen heb je nu eenmaal geen invloed in de politieke processen in Eindhoven, het centrum van de macht. Met andere woorden; de gezamenlijke belangen van inwoners in een regio komen onvoldoende tot hun recht in de democratische besluitvormingsprocessen. Dat is voor mij de belangrijkste reden de samenvoeging van alle randgemeenten met Eindhoven ten volle te steunen.

‘Gemeentelijke herindelingen moeten alleen plaatsvinden als ze van onderop worden gedragen’ is een veelgehoord standpunt. Partijen met dit in het programma maken dus geen keuzes, denken niet na over de bestuurlijke toekomst. Zij denken slechts in electoraal gewin en blijven weg van controversiële onderwerpen. Een referendum is voor hen een prima middel zich te kunnen verschuilen achter de keuze van het volk. Waarom kiezen wij dan volksvertegenwoordigers, als de vraag alsnog aan het volk wordt voorgelegd?
De uitslag van het referendum in Nuenen was geen verrassing. Uit de analyse van de uitslag blijkt dat veel inwoners hebben gestemd met emotie en zeker niet met ratio. “Status Quo”, het gaat toch goed zo, dus waarom veranderen. Zij denken niet 5, 10 of 50 jaar verder en zien de stad waar menigeen werkt, uitgaat, medische hulp krijgt, evenementen bezoekt, het kampioenschap van PSV viert of op het vliegtuig stapt als een bedreiging. Waarom? Dat kon mij in ieder geval niemand aangegeven. Wel hoorde ik regelmatig de ‘kul’argumenten terugkomen uit de campagne van W70 en haar offspring het actiecomité Nuenen zelfstandig. Roeptoeteren helpt, dat blijkt en dat daarbij de waarheid ietwat geweld wordt aangedaan doet er niet toe. Het doel heiligt de middelen. Waar hebben we dat eerder gezien. Juist ja; de Brexit.

Voor de tegenstanders van de herindeling was de uitslag van het referendum helder; 78 procent van Nuenen heeft ‘nee’ gezegd. Je kunt de uitslag echter ook anders interpreteren. Van de 18602 stemgerechtigden waren er 8192 tegen de samenvoeging met Eindhoven. Dan zijn er dus 10410 niet tegen. Waarvan acte!

deel dit bericht op: