Anne, ze ging een eindje fietsen….

Anne, ze ging een eindje fietsen….

Het begon bijna 2 weken geleden met een kort bericht in het nieuws. Meisje, 25 jaar, komt niet thuis na een fietstocht. Vandaag houdt heel Nederland de adem in en hopen we tegen beter weten in dat Anne nog in leven is en ergens wordt vastgehouden. Hoop doet leven en zolang ze niet is gevonden blijf je hopen.

Anne, een mooie jonge vrouw van 25 jaar in de bloei van haar leven, gaat zoals ze dat wel vaker doet een stukje fietsen. Een flinke regenbui heeft haar overvallen en onderweg stuurt Anne nog een paar selfies en een berichtje dat ze op weg is naar huis. Het blijft gissen wat er daarna is gebeurd.

Anne, waar ben je? Een ongeluk wordt inmiddels uitgesloten, een misdrijf wordt gevreesd, maar waar is Anne? Met man en macht wordt gezocht. Haar jas wordt gevonden. Dan haar fiets en de rugzak. Een vijver wordt leeggepompt, geen Anne.

Een verdachte wordt opgepakt. Het betreft een veroordeelde zedendelinquent met een zeer gewelddadig verleden, op verlof uit de nabij gelegen kliniek waar hij zijn straf uitzit.
Nederland is boos; hoeveel slachtoffers moeten er nog vallen voordat we gaan inzien dat dit soort lieden niet meer op straat thuishoren. Hij heeft rechten roept een advocaat. Het wordt hoog tijd dat Nederland haar strafmaat gaat aanpassen. De slachtoffers van verkrachting zijn, als ze het overleven voor het leven getekend. De dader(s) moeten voor hun daden (echt) levenslang krijgen. Er is simpelweg geen plaats voor hen in onze maatschappij.

En Anne? Anne ging een stukje fietsen en kwam niet meer thuis. Anne had dromen die niet meer gaan uitkomen. Anne zal nooit meer kunnen genieten van alle mooie dingen op aarde.

Anne, we houden van je…..

deel dit bericht op: